Portal Śląska Cieszyńskiego OX.PL
sylwester 2013
szukaj w portalu szukaj w google

Pogrzeb:

Rodzaj pogrzebu: świecki i wyznaniowy

Pogrzeb może przyjąc formę religijną lub świecką. Każdy ma prawo do decyzji, co stanie sie z jego ciałem (czy zostanie pochowane w ziemi, czy poddane kremacji lub przekazane do celów naukowych). Również o charakterze pogrzebu powinna decydować wola zmarłego. Jeśli jednak wola taka nie jest znana lub nie została wyrażona, wtedy decydują najbliźsi. W przypadku osób, kórych tożsamość nie jest znana, decyduje gmina, na terenie której osoba zmarła. Tak było w przypadku pogrzebu chłopca z Cieszyna, który został pochowany na koszt miasta i decyzją gminy był to obrządek ekumeniczny (wielowyznaniowy).

Pogrzeb o charakterze religijnym

Kwestie tyczące się ceremonii pogrzebowej sa w prawie kościelnym okreslone. W zalezności od wyznania istnieją pewne równice.

W myśl prawa kanonicznego kościóła rzymskokatolickiego prawo do pogrzebu kościelnego na pierwszym miejscu przysługuje wszystkim wiernym zmarłym. Osoby, kóre przygotowywały się do chrztu (katechumeni) mają takie samo prawo jak wierni ochrzczeni. Dziecko, które zmarło przed chrztem, może mieć normalny pogrzeb, jeśli rodzice zamierzali je ochrzcić i zezwoli na to proboszcz danej parafii. Również za zgodą proboszcza pogrzeb koscielny mogą mieć niekatolicy, jeśli nie ma kapłana przynależnego do wiary zmarłego.

Prawa do pochówku kościelnego mogą zostać pozbawieni:

  • notoryczni apostaci (ci, którzy wyparli się wiary),
  • heretycy (głoszący poglądy sprzeczne z dogmatami) i schizmatycy (osoby, które wypowiedziały posłuszeństwo Kosciołowi),
  • osoby, które wybrały spalenie swojego ciała z motywów przeciwnych wierze chrześcijańskiej,
  • inni jawni grzesznicy, którym nie można przyznać pogrzebu bez publicznego zgorszenia wiernych.

Najbardziej problematryczna jest grupa ostatnia - jawni grzesznicy. Chodzi tu głównei o tych, którzy jawnie i publicznie żyli w związkach niesakramentalnych, w konkubinacie itp.

Kościół katolicki zaleca pochówek w ziemi, nie sprzeciwia się jednak kremacji.

Pogrzeb samobójcy

W ostatnich latach zmienił się stosunek Kościoła do samobójców. Ma się bowiem na uwadze dość powszechne zdanie psychiatrów, że samobójcy nie są w pełni odpowiedzialni za swój czyn, stąd nie odmawia się im pogrzebu katolickiego, ani też nie czyni różnicy w samej celebracji pogrzebu, jeżeli w ciągu życia okazywali przywiązanie do wiary i Kościoła. Chodzi tutaj o osoby, które zanim odebrały sobie życie, należały do grona praktykujących katolików. W takiej sytuacji uczestników pogrzebu uświadamia się - podczas homilii czy w innym stosownym czasie - że osoba ta była praktykująca, a fakt odebrania sobie życia był podyktowany brakiem pełnej świadomości lub stanem chorobowym o podłożu psychicznym.

Jednak samobójcę, który przed zamachem na własne życie dawał publiczne zgorszenie. Kościół traktuje jako jawnogrzesznika. W takiej sytuacji - zgodnie z prawem kanonicznym - kapłan odmawia pogrzebu katolickiego lub przynajmniej ogranicza uroczyste sprawowanie ceremonii pogrzebowej.

Pozbawienie jawnogrzesznika pogrzebu katolickiego zawiera w sobie także odmowę odprawienia Mszy Świętej pogrzebowej (kan. 1185 KPK). Nie oznacza to jednak, że za tego zmarłego nie wolno odprawiać Mszy Świętej w ogóle.

Odmowa pogrzebu katolickiego nie wiąże się z odmową miejsca pochówku na cmentarzu w miejscowości, gdzie istnieje tylko katolicki cmentarz parafialny. W takiej sytuacji zarządca katolickiego cmentarza parafialnego nie może zabronić pogrzebu na tym cmentarzu według innych obrzędów religijnych lub świeckich.

Pogrzeb świecki

W Polsce pogrzeb świecki jest jeszcze mało popularny, jednak z roku na rok takich ceremonii odbywa się coraz więcej. Pogrzeb taki prowadzi mistrz ceremonii. Przebieg ceremonii zależy od woli zmarłego i jego rodziny. Normalny scenariusz ceremonii zaczyna się od wspomnienia o zmarłym wygłaszanym przez mistrza ceremonii. Tekst wspomnienia powstaje podczas rozmów mistrza ceremonii z rodziną, potem bliscy tekst autoryzują.Muzykę wybiera rodzina, najczęsciej jest to klasyka, czasami inna muzyka, która była bliska zmarłemu. Po wspomnieniu i muzyce kondukt udaje się na cmentarz, gdzie skłąda sie zwłoki do grobu.